Wednesday, 25 April 2018

வடகிழக்குப் பிரிவினைவாதிகளுடன் ஒரு ரகசிய சந்திப்பு -1


வடகிழக்குப் பிரிவினைவாதிகளுடன்
ஒரு ரகசிய சந்திப்பு
(நூல் அறிமுகம் அல்ல... நூலை முன்வைத்து சில குறிப்புகள்)
ராண்தவூ வித் ரிபல்ஸ் -: ராஜீவ் பட்டாச்சார்யா
ஆயுதப் போராளிகளுடன் ஒரு சந்திப்பு -
தமிழில்: வெற்றி வேல்;
கிழக்கு வெளியீடு.
அஸ்ஸாம், நாகாலாந்து உள்ளிட்ட வடகிழக்குப் பிரிவினைவாதங்களின் தேவையற்ற எழுச்சியையும் தவிர்க்கமுடியாத வீழ்ச்சியையும் விவரிக்கும் புத்தகம். ராஜீவ் பட்டாச்சார்யா எழுதிய இந்தப் புத்தகம் நமக்கு இரண்டு வகையில் மிகவும் முக்கியமானது.
முதலாவதாக, இந்திய ஒட்டு மொத்த அடையாளத்தில் இருந்து சற்று விலகிய தனி அடையாளத்தை முன்னெடுக்கக் குறைந்தபட்ச நியாயமும் (அது ஒருவகையில் இந்தியாவின் அனைத்து மொழி வழி மாநிலங்களுக்குமே உண்டு) அதிகபட்ச வசதி வாய்ப்பும் (சீனாவுக்கும், கிழக்கு பாகிஸ்தானுக்கும் அருகில் இருப்பதாலும், கிறிஸ்தவப் பெரும்பான்மை பெற்றிருப்பதாலும், கொடு வனாந்தரமாக இருப்பதாலும்) கொண்ட வட கிழக்குப் பகுதி தனது தனித்தன்மையை வன்முறைப் பிரிவினை என்ற அளவுக்குக் கொண்டு சென்றதால் அந்த முயற்சியில் எப்படிப் பரிதாபகரமாகத் தோற்றுவிட்டிருக்கிறது என்பதை இந்தப் புத்தகம் தெளிவாக விவரிக்கிறது; தமிழக நிலப்பரப்பில் வசிப்பவர்களை, மொழியைவிட வலுவாக ஒன்றுபடுத்தியிருக்கும், இந்து மற்றும் இந்திய அம்சங்களை எதிர்க்க எந்தவொரு நியாயமான காரணமும் வசதி வாய்ப்பும் இல்லாத நிலையிலும் தனியாகப் பிரிந்தே தீரவேண்டும் என்ற கூக்குரல்களால் சூழப்பட்டுவரும் நமக்கு வடகிழக்கின் அந்தப் போராட்டத்தின் வீழ்ச்சி பற்றிய வரலாறு ஒரு நல்ல பாடம்.
இரண்டாவதாக, குளிரூட்டப்பட்ட அறைகளில் மேஜைகள் மேலே கவிழ்ந்து படுத்துக்கொண்டு புலனாய்வுக் கதைகளும், அரசியல் ஆருடங்களும் எழுதித் தள்ளும் பத்திரிகைகளையும் நிருபர்களையும் பார்த்துப் பார்த்து பயந்துபோயிருக்கிறோம் நாம். இந்தப் புத்தகத்தின் ஆசிரியர் தன் உயிரைப் பணயம் வைத்துச் செய்திருக்கும் பயணம் ஊடகச் செயல்பாடுகளுக்கு ஓர் நல்ல முன்னுதாரணம். இந்தியாவின் மிக மிகப் பயங்கரமான, வலைவீசித் தேடப்படும் பிரிவினைவாத இயக்க தலைவர்களின் கிடைத்தற்கரிய பேட்டிக்காக கிழக்கு நாகாலாந்தின் அழகிய, அபாயகரமான அத்துவானக்காட்டுக்குள் சுமார் 110 நாட்கள் 800 கி.மீ (அதில் பெரும் பகுதி நடந்தே) பயணம் செய்திருக்கும் ராஜீவ் பட்டாச்சார்யா இந்திய ஊடக உலகில் மாபெரும் சாதனையொன்றை நிகழ்த்திக்காட்டியிருக்கிறார்.
உல்ஃபாவின் ராணுவத் தலைவர் பரேஷ் பரூவா, கிழக்கு நாகாலாந்து விடுதலை இயக்கத்தின் தலைவர் காப்லாங் இருவருடைய விரிவான பேட்டி... இவை இரண்டுக்காகத்தான் இந்தப் புத்தகம். 
நம் சைமன் செபாஸ்டியன் போலவோ வைகோ போலவோ ஊருக்குள் உலவ அனுமதிக்கப்பட்டிருந்தால், இந்த வடகிழக்குத் தலைவர்கள் டிப்ளமேட்டிக் என்ற போர்வையில் பொத்தாம் பொதுவாக வழங்கியிருக்கும் இந்தப் பேட்டிகளை  பத்திரிகைகள் பெட்டிச் செய்தியாகக் கூட வெளியிட்டிருக்காது. செய்தி சேனல்கள் நள்ளிரவு 12 மணிக்குப் பிந்தைய ஸ்லாட்டில் கூட ஒளிபரப்பியிருக்காது. ஆனால், பச்சிளம் பள்ளிக் குழந்தைகளை சுதந்தர தின நாளில் கொன்று குவிப்பதில் ஆரம்பித்து பல பிரிவுகளாகப் பிரிந்து இந்திய ராணுவத்தைவிட அதிக எண்ணிக்கையிலானவர்களைத் தமக்குள்ளாகவே சுட்டுக் கொன்றும் மரண தண்டனை கொடுத்தும்  காட்டாட்சி நடத்திவந்ததால் ஊருக்குள் நுழைய முடியாமல் உலகமே தேடும் குற்றவாளிகளாக ஆகியிருந்தனர். அதனால் இந்தப் பேட்டிகள் அரிதினும் அரிதான அதி முக்கியத்துவம் வாய்ந்ததாக ஆகி ஒரு புத்தகமாகவும் ஆகிவிட்டிருக்கின்றன. 
கூடவே அஸ்ஸாம், நாகாலாந்து, மணிப்பூரி என அனைத்து வட கிழக்குப் பிரிவினைவாத இயக்கங்களும் ..கூ. போல் கூட்டணி அமைத்ததாகவும், ஆயுதங்கள் வெகுவாகக் குவிந்துவிட்டதாகவும், மியன்மர் ராணுவ அரசு, பாக், சீன சர்வாதிகார அரசுகள் எல்லாம் வட கிழக்குப் பிரிவினைக்கு  ஆதரவாக வந்து நின்றுவிட்டதாகவும் பொய்யான தகவல்களை முன்வைக்க விரும்பியவர்கள் அதற்காக மிகவும் சிரமப்பட்டு பெரிய காரியம் செய்திருக்கிறார்கள். அதன் விளைவே இந்தப் புத்தகம். அமெரிக்காவின் திருவிளையாடலின் அங்கமாக சீன-இந்திய சண்டை 2012-----/2013 வாக்கில் மூளும் என்றும் 1962-போல் தவறு செய்யாமல் இந்த முறை சீனாவுக்கு அஸ்ஸாமியர்கள் உதவினால் அஸ்ஸாமின் விடுதலைக்கு சீனா உதவும் என்றும் உல்ஃபா தலைமை நம்பவும் செய்திருக்கிறது. 2012 வாக்கில் முன்னெடுக்கப்பட்டதாக இந்தப் புத்தகத்தில் சொல்லப்பட்ட அந்தக் கூட்டிணைவு கோடைக் காற்றில் கலைந்து சென்ற வெண் பஞ்சு மேகக்கூட்டமாக இருந்த இடம் தெரியாமல் போய்விட்டது (மோதியின் அரசு அமைந்த பிறகு சீனாவும் வாலைச் சுருட்டிக்கொண்டுவிட்டிருக்கிறது).
இந்தியா வலைவீசித் தேடும் பிரிவினைவாத இயக்கங்களின் தலைவர்களான இவர்கள் கிழக்கு நாகாலாந்து காடுகளில் மறைந்து திரியும் கிழவர்கள்... (இப்போது காப்லாங் உயிருடன் இல்லை. அவருடைய இடத்துக்கு மேற்கு நாகாலாந்தில் இருந்து ஒருவரைத் தலைவராக நியமித்ததைத் தொடர்ந்து அந்த இயக்கத்துக்குள்ளும் விரிசல் விழுந்துவிட்டிருக்கிறது). இந்திய அரசியல்வாதிகள், ஊடகங்கள், பண முதலைகள் எனப் பலருடனும் ரகசிய உயர் மட்டத் தொடர்புகளை உடையவர்கள் என்றாலும் உரிமை உமிழ் நீரைப் பிரிவினை விஷமாக்கிக் கொண்டதால் மறைந்து வாழ விதிக்கப்பட்ட நாகங்கள்.
பிரிட்டிஷ் வல்லாதிக்க சக்திகள் இந்தியாவை காலனியாக்கிச் சுரண்டி அழித்ததுபோல் இந்திய வல்லாதிக்க சக்திகள் (?!) வடகிழக்கு மாநிலங்களை அடக்கிச் சுரண்டுவதாக உலக வல்லாதிக்க சக்திகளின் ராஜ குருக்களான பாஸ்டர்(ட்)கள், அமெரிக்க ஐரோப்பிய எலும்புத் துண்டுகளுக்காக இந்தியாவைப் பார்த்து குரைப்பதையே உயிர் பணியாகக் கொண்ட பாக் இஸ்லாமிய சக்திகள்,  ஜனநாயகம், சுதந்தரம் என்றால் என்ன என்று கேட்கும் மாவோயிஸ சக்திகள், அவர்களுடைய இந்தியக் கையாள்களான இடதுசாரி சக்திகள் ஆகியோரின் மந்திர மகுடிகளுக்கு மயங்கிக் காடுகளில் ஊர்ந்து திரியும் விஷ ஜந்துகள்.
வட கிழக்கு மாநிலங்கள் மைய இந்திய/-இந்து ராஜ்ஜியத்திலிருந்து விலகி நிற்கக்கூடியவையே. வடகிழக்கில் வசிக்கும் மங்களாய்ட் இனத்தினர் சிந்து சரஸ்வதி  மற்றும் கங்கை நதி தீர மக்கள் திரளில் இருந்து மாறுபட்டவர்கள். அவர்களுடைய பாரம்பரியத்தில் ராமாயண மகாபாரதத்துக்குப் பெரிய இடம் எதுவும் இல்லை. கயிலையின் காலடியில் இருந்தும் சைவ வழிபாடும் பெரிதாக இல்லை என்பதுபோன்ற வாதங்களினடிப்படையிலும் பிரிட்டிஷார் வட கிழக்கு மாநிலப் பிரதிநிதிகளைக் கேட்காமலேயே அந்தப் பகுதியை இந்தியாவுடன் சேர்த்துவிட்டார்கள் என்று சொல்லியும்  வட கிழக்கு தனியாகப் பிரிய நூறு சதவிகித நியாயம் இருப்பதாக மேற்கத்திய மேதைகளாலும் அவர்களுடைய க்ளோன்களாலும் சொல்லப்படுகிறது. அப்படிப் பார்த்தால் வலுவான கலாசார ஒற்றுமை, பண்பாடுப் பிணைப்பு, அனைத்து மன்னர்களிடையேயும் கொடுக்க வாங்கல் (மஹாபாரதப் போரில் கௌரவ பாண்டவ சேனைகளுக்கு விருந்து படைத்தது நம் தமிழக மன்னன்) இருந்தபோதிலும் இந்தியா ஏராளமான சமஸ்தானங்களாலும் பஞ்சாயத்துகளாலும் நிறைந்த தன்னிறைவு பெற்ற தன்னாட்சி அமைப்புகளின் தொகுப்பு என்பதே உண்மை. அந்த வகையில் தமிழகமேகூட ஒற்றை மன்னரின் கீழ் ஒருபோதும் இருந்தது கிடையாது. ஜாதி சமூகங்களாகப் பிரிந்தே கிடந்தது. அதையும் பிரிடிட்ஷார்தான் ஒன்றிணைத்தார்கள் என்று அசட்டுத்தனமாகப் பேச முடியும்.
ஒன்று மட்டும் நிச்சயம், வடா அது பனிபடு நெடுவரை... என குமரி முதல் இமயம் வரை என இந்தியாவின் எல்லையை முதன் முதலில் வகுத்துச் சொன்ன தமிழகமே கூட இந்தியாவில் இருந்து மாறுபட்டது என்று முழங்கும் அறிவீனத்தைவிட வட கிழக்கின் தனித்தன்மை வாதம் கொஞ்சம்போல அறிவார்ந்ததுதான். ஆனால், வட கிழக்கு மாநிலங்கள் இந்தியாவின் ஓர் அங்கமே என்பதற்கு அங்கு நிலவும் இந்து மதத்தின் ஆரம்ப கட்ட வடிவமான இயற்கை வழிபாடும், கயிலையின் இப்பக்கம் அமைந்திருக்கும் நிலவியலுமே முக்கியமான காரணங்கள். அதோடு, பிரிட்டிஷாரை விரட்டியடித்த பிறகு அந்த ஏழு சகோதரிகளும் இந்தியத் தாயின் பிற குழந்தைகளுடன் இணைந்து வாழவே முடிவெடுத்துவிட்டிருக்கிறார்கள். வேற்றுமையில் ஒற்றுமை என்ற சித்தாந்தத்தின் அடிப்படையில் உருவான தேசியத்தில் வேற்றுமைகள் இருப்பதென்பது முழுக்க முழுக்க இயல்பே. அந்தத் தனித்தன்மைகளை இணைக்கும் சரடுகளே இந்து/இந்திய கலாசாரங்கள். வடகிழக்கில் பசுவைப் புனிதமாகக் கருதுவதில்லை என்று ஒரு வாதம் முன்வைக்கப்படுவதுண்டு. இந்தியாவின் அனைத்துப் பகுதிகளிலும் வாழும் கடைநிலை சாதியினரில் கூட பெரும்பாலானவர்கள் அவ்வகையிலானவர்களே... இந்து மதத்தின் வேர் போன்ற அவர்களின் குலத்தில் பிறந்த மாமேதை உருவாக்கியதுதான் இந்திய அரசியல் சாசனமே. எனவே அதைச் சொல்லி வடகிழக்கைப் பிரிப்பது அறிவீனமே. சூரிய சந்திரரை வழிபடும் அருணாச்சலப் பிரதேசம் இந்தியாவின் இந்து மதத்தின் ஓர் அங்கம் என்ற கூற்றில் அதைவிட நூறு மடங்கு உண்மையும் நியாயமும் உண்டு. 
கத்தோலிக்கர்களுக்கும் ப்ராட்டஸ்டண்டுகளுக்கும் இடையிலேயே ஒற்றுமையை உருவாக்க முடியாத கிறிஸ்தவமும் ஷியா சன்னிகளுக்கு இடையிலேயே கூட நட்புறவை உருவாக்க முடியாத இஸ்லாமும் உலகளாவிய ஒற்றுமையைக் கொண்டுவர  உகந்தவை என்று ரத்தச் சரித்திரங்கள் எழுதப்பட்டுவருகின்றன. அதே கையோடு இந்து மதத்துக்கும் இயற்கை வழிபாட்டுக்கும் இடையிலான தொடர்புகளையெல்லாம் மறுதலித்து வட கிழக்கு இயற்கை வழிபாட்டாளர்களைத் தனி பிரிவினராகக் காட்டும் இவாஞ்சலிக்க முயற்சிகள் பல நூற்றாண்டுகளாக நடந்தும்வந்திருக்கின்றன. 
நாகாலாந்தின் பிரிவினைவாதக் கூக்குரலுக்கு கிறிஸ்தவ தூபமிடலும் அஸ்ஸாமிய அராஜகங்களுக்கு மேற்கு பாகிஸ்தான் மற்றும் கிழக்கு பாகிஸ்தானின் (அது வங்கதேசமாக ஆனதாக நம்புவது படு முட்டாள்த்தனமே) தூண்டுதலும் முக்கிய காரணமாக இருந்துவருகின்றன. இந்திய மைய அரசு தொலைதூர மாநிலங்களைப் புறக்கணிப்பது தொடர்பான புகார்கள் எல்லாம் மிகவும் பலவீனமானவை. சாலைகளில் ஆரம்பித்து மைய அரசின் திட்டங்கள் எதையும் வரவிடாமல் தடுக்கும் போராளிகள் அதன் பிறகு மைய அரசு எங்களுக்கு எதுவுமே செய்யவில்லை என்று புலம்புவது அயோக்கியத்தனம். அதுமட்டுமல்ல... இந்தியர்கள் எங்களுக்கு அந்நியமானவர்கள் என்ற கோஷத்தை எழுப்பும் தார்மிக உரிமை பக்கத்து கிராமத்தினரின் தலையை வெட்டுவதையே வீரமாகக் கொண்டாடி வந்த நாகா இனக்குழுக்களுக்குக் கிடையாது.
1980கள் வரையிலும் இந்த தலைவெட்டிப் பாரம்பரியம் தொடர்ந்திருக்கிறது. நூலாசிரியர் பட்டாச்சார்யா அப்படி பக்கத்து கிராமத்தில் இருந்து  ஐந்து பேரைக் கொன்று அதன் நினைவாக ஐந்து மண்டையோட்டு டாலர் அணிந்த நாகா கிராமத் தலைவர் ஒருவரைப் பேட்டி எடுத்து வெளியிட்டிருக்கிறார். குழந்தைகள், பெண்கள் என யாரையும் விட்டு வைப்பதில்லையாம். தனியாக மாட்டினால் ஒரே வெட்டு... ஆநிரை கவர்தல் என நம் பூமியில் நடந்த போரைப் போல் நாகாலாந்தில் தலையை வெட்டுவது மரபாக இருந்திருக்கிறது. பக்கத்து கிராமத்தைச் சேர்ந்தவர்களில் ஒருவருடைய தலையைக் கூட வெட்டாத ஆண்களுக்கு மனைவி கிடைப்பது அரிதாம். அதிலும் பக்கத்து கிராமத்துப் பெண்களின் தலையை வெட்டுவது மிக பெரிய சாதனையாக மதிக்கப்பட்டதாம். ஏனென்றால் ஒவ்வொரு கிராமத்தினரும் பெண்களைத்தான் பொக்கிஷமாக மதித்துக் காவல் காத்திருக்கிறார்கள். பெண்களை வெட்டுவது அந்த கிராமத்து ஆண்களுடைய ஈகோவுக்கு விடப்படும் பெரிய சவாலாக இருந்திருக்கிறது.
தலையை வெட்ட காரணமெல்லாம் கிடையாது. தமிழகத்தில் சாதி விட்டு ஜாதி திருமணம் செய்யும் நாலைந்து சதவிகிதத்தினரில் ஏதோ ஓரிரு நபர்கள் வெட்டிக் கொல்லப்படுவதுண்டு. நாகாலாந்து கிறிஸ்தவர்கள் பக்கத்து கிராமத்து மனிதர்களை அவர்கள் பக்கத்து கிராமத்து மனிதர்கள் என்ற ஒற்றைக் காரணத்துக்காகவே தலையை வெட்டி ஊர்வலமாகக்  கொண்டு சென்று வீட்டு முகப்பில் தொங்கவிடுவார்கள். 1980கள் வரை இதுதான் நடைமுறை யதார்த்தம். இந்து ஜாதிய வன்முறைகளைப் பற்றி  விமர்சிப்பதற்கு முன் இத்தகைய கிறிஸ்தவ, இஸ்லாமிய கையாலாகாதனத்தையும் அராஜகத்தையும் பேசும் அறிவு நேர்மை ஒருவருக்குத் தேவை. அதிலும் இந்து ஜாதிய  வன்முறைகளை அறவே ஒழிக்கத் துடிக்கும் இந்துத்துவ அரசியல் சக்திகளைப் பழித்தபடியே பிற மதங்களின் சமரசங்களையும் உள்-வன்முறைகளையும் மவுனமாகக் கடப்பது அறிவுலகத் தீவிரவாதமே.
இதில் கவனத்தில் கொள்ளவேண்டிய முக்கிய விஷயம் என்னவென்றால், நாகாலாந்து முழுக்க முழுக்க கிறிஸ்தவ மாநிலமாக எப்போதோ ஆகிவிட்டிருந்தது. இங்கிலாந்தை அடியொற்றி நாகா-லாந்து என்று பெயர் சூட்டிக்கொண்டிருந்தார்கள்; இந்தியாவிடமிருந்து விடுதலை வேண்டும் என்று வன்முறைகளில் இறங்கத் தொடங்கியிருந்தார்கள்; அதன் பின்னாலும் பக்கத்து கிராமத்தினரின் தலையை வெட்டும் பாரம்பரியம் தொடரத்தான் செய்தது. தலையை வெட்டுவது நாகா பழங்குடியினரின் பாரம்பரியம் என்பதால் அதில் தலையிடவேண்டாம் என்று போப்பாண்டவர் சொல்லிவிட்டதால் அவர்கள் அதை அப்படியே 1980 வரை நடக்கவிட்டிருக்கிறார்கள். பிரிட்டிஷார் இந்தியாவிலிருந்து துரத்தப்படுவதற்கு முன்பாக இந்திய நாய்களுடன் எங்களைச் சேர்க்காதீர்கள் என்று பிரிட்டிஷ் மகாராணிக்கு மடல் அனுப்பிய நாகா கிறிஸ்தவ சர்ச்சுகள் அக்கம் பக்கத்து கிராமத்தினர் வெட்டிக் கொண்டு சாவதைத் தடுக்க எதுவுமே செய்திருக்கவில்லை. செத்தவனுக்கு சிலுவைக் கல்லறை வைக்கப்படும்வரை அவர்களுக்கு எதுவுமே பிரச்னையில்லைதானே. சதி வழக்கத்தை இந்து மரபோடு வலிந்து இணைக்க வாய்ப்பு இருந்ததால் அதைத் தடுக்க சட்டமியற்றிய கிறிஸ்தவர்கள் தம்மால் ரட்சிக்கப்பட்ட மாநிலத்தில் தலை வெட்டிப் படுகொலைகள் நீடித்து வந்ததை கண்டுகொள்ளவே இல்லை. அது சரி... சீர்திருத்தமா அவர்களுடைய இலக்கு... இந்துவை இழிவுபடுத்துவதுதானே இலக்கு. நாகலாந்தில் அதற்கான வாய்ப்பு இல்லாததால் வெண்ணுடை வேந்தர்கள் ஜெபமாலையை உருட்டுவதிலேயே குறியாக இருந்துவிட்டார்கள்.

(öuõh¸®)
  


*